X
تبلیغات
مرکز شبانه روزی بیماران اعصاب و روان - کهیر - آنژیوادم و درمان کهیر

کهیر یکی از بیماری‌های شایع می‌ باشد و حدود 2 درصد کل افراد جامعه به نوعی دچار کهیر می ‌شوند. بیماری کهیر در تمام سنین؛ کودکان، بالغین و بزرگسالان مشاهده می ‌شود. آقایان و خانم‌ها به طور تقریبی به نسبت مساوی به بیماری کهیر مبتلا می ‌شوند. کهیر یک بیماری پوستی است که با خارش شدید همراه می‌ باشد. در بیماری کهیر لکه‌ ها و نقطه‌های قرمز رنگ و برجسته در قسمت‌های مختلف بدن ظاهر می ‌شود. معمولاً ضایعات فوق در عرض کم‌ تر از 24 ساعت فروکش می ‌کنند، ولی ممکن است در سایر قسمت‌ها دوباره بروز نمایند. هر یک از ضایعات کهیری معمولاً در مدت کم ‌تر از 24 ساعت فروکش می ‌کنند، ولی بر اساس مدت زمان بروز، بیماری کهیر را می ‌توان به انواع حاد و مزمن تقسیم نمود. در مواردی که بیماری کم ‌تر از شش هفته تداوم داشته باشد کهیر حاد و چنان که بیش ‌تر از مدت شش ماه طول بکشد کهیر مزمن اطلاق می ‌شود. برخی از انواع کهیرهای مزمن در اثر عوامل فیزیکی و تماس‌های بدنی و تعریق و سرما ایجاد می ‌شوند. در کهیر اریتم ( قرمزی ) و wheal  لوکالیزه در ناحیه ی درم داریم . ویل ؛ یک تورم سفت سفید قابل فشرده شدن و موقتی است که اغلب یک حاله ی قرمز رنگ آن را احاطه کرده است و معمولاً ظرف چند ساعت از بین می رود : ویل در کهیر ؛ آنژیوادم ؛ که یک تورم منتشر است که تا ناحیه ی زیر پوست می رسد ؛ درموگرافیسم ؛ گزش حشرات و ... دیده می شود .

كهير، كه بدن‌خارش يا تاول نيز ناميده مي‌شود، محدوده‌هايي ورم‌كرده و صورتي رنگ بر روي پوست است.كهيرها ممكن است در شكل‌ها و اندازه‌هاي مختلف ظاهر شوند اما معمولا تقريبا يكسان، با يك محوطه مركزي رنگ‌پريده و برآمده اند كه محدوده‌اي قرمزرنگ دور آن قرار دارد و معمولا مي‌خارند.

كودك شما ممكن است چندين كهير داشته باشد كه پس از چند دقيقه يا چند ساعت از بين بروند وچندتاي ديگر در نقطه ديگري ظاهر شوند. اگر كهير بر روي پوست كودك ظاهر شود ممكن است چند ساعت تا چند روز طول بكشد هرچند امكان آن نيز وجود دارد كه كهيرها براي چند ماه روي پوست باقي بماند. كهيرها شا يع هستند اما واگيردار نيستند.  علت كهیر، خروج پلاسمای خون از مویرگ های كوچك خونی سطح پوست است كه در اثر واسطه های شیمیایی، بخصوص هیستامین رخ می دهد. ترشح هیستامین از سلول هایی به نام ماست سل است. كهیر به طور كلی بسیار شایع است و حدود 20 – 10 درصد افراد حداقل یك بار در طول عمر مبتلا به كهیر می شوند. كهیر به طور معمول ظرف چند روز تا چند هفته بهبود می یابد، ولی در مواردی هم ممكن است سال ها و حتی دهه ها به طول انجامد و مرتباً حملات آن تكرار شود. چنانچه كهیر در نواحی خاصی مثل پلك ها و لب ها بروز كند، سبب تورم می شود كه ممكن است باعث نگرانی بیمار شود، ولی این تورم ظرف 12 تا 24 ساعت برطرف می شود. ولی اگر بیمار دچار مشكل تنفسی یا بلع شود، باید به طور اورژانس تحت درمان قرار گیرد.

چه چيزي موجب كهير زدن مي‌شود؟

كهيرها زماني ظاهر مي‌شوند كه بدن يك ماده شيميايي به نام هيستامين را آزاد كند. دلايل متعددي براي اين مسئله وجود دارند كه ممكن است شناسايي عامل اصلي را براي شما دشوار كند اما محتمل‌ترين گزينه‌ها عبارتند از:

گزيدگي و نيش حشرات: مثلا اگر كودك شما نسبت به زنبورها يا مورچه‌هاي قرمز آلرژي داشته باشد ممكن است در واكنش به گزيدگي يا نيش آنها، كهير بزند.

غذا : كودك شما ممكن است در واكنش به چيزي كه خورده است كهير بزند. غذاهايي كه بيشتر موجب كهير زدن مي‌شوند عبارتند از: آجيل‌ها، بادام زميني، تخم پرندگان، نرم‌تنان صدف‌دار، ماهي، شير، توت‌هاي تازه يا فريزشده، گوجه فرنگي، و برخي افزودني‌ها و نگه‌دارنده‌هاي خاص غذايي. كودك شما ممكن است بواسطه آلرژي داشتن نسبت به پروتئين موجود در غذا يا صرفا بدين خاطر كه بدن او با آزاد كردنِ هيستامين ( آزاد شدن ماده‌ای میانجی به نام هیستامین از سلول‌های خونی و بافت همبند ) نسبت به يكي از مواد شيميايي موجود در غذا واكنش نشان مي‌دهد، دچار كهير شود. حتي برخي كودكان صرفا به خاطر تماس با برخي غذاهاي خاص (مثلا وقتي آب توت‌فرنگي به پوست او مي‌رسد) كهير مي‌زنند. (تعجب‌آور اينكه ممكن است خوردن توت‌فرنگي براي همين كودكان هيچ مشكلي ايجاد نكند.)

مواد آلرژي‌زا : كودكاني كه نسبت به گربه‌ها آلرژي پيدا كرده‌اند، ممكن است پس از لمس يا تماس با گربه كهير بزنند. كودك شما ممكن است حتي از مواد آلرژي‌زاي موجود در هوا ( مانند گرده گل‌ها ) نيز كهير بزند.

بيماري : كودك شما ممكن است هنگام سرماخوردگي يا ابتلا به ساير بيماري‌هاي ويروسي، كهير بزند. البته كهير زدن در اثر بيماري‌هاي باكتريايي چندان معمول نيست.

• دما : گاهي اوقات دماهاي سرد مي‌توانند موجب كهير زدن شوند. همين مسئله درباره تغيير ناگهاني دما نيز صادق است: مثلا وقتي كه پوست كودك شما پس از سرد بودن، ناگهان گرم مي‌شود.

داروها : آنتي‌بيوتيك‌ها و برخي داروهاي ديگر ممكن است موجب كهير زدن شوند.

تشخیص بیماری بر اساس اظهارات و شکایت بیمار و هم ‌چنین نمای بالینی ضایعات می ‌باشد که به آسانی قابل تشخیص است و در مواردی که ضایعات فوق به مدت طولانی و بیش از 48 ساعت پایدار بمانند، انجام بررسی ‌های گسترده، نظیر تکه برداری (نمونه برداری پوستی) به منظور تشخیص ضایعات مهم از جمله برخی التهابات عروقی، الزامی می ‌باشد.

در سایر موارد اکثراً نیاز به ارزیابی وسیع نیست. انجام برخی آزمایش‌های خونی در برخی موارد، براساس صلاح دید پزشک معالج و شدت بیماری انجام می ‌شود.

با توجه به این که برخی مواد از جمله داروها و عفونت‌ها در بروز کهیر نقش دارند، چنانچه فرد پس از درمان مجدداً با این مواد(علل ایجاد کهیر) در تماس باشد، احتمال برگشت آن وجود دارد.

 به طور معمول در اکثر موارد علت زمینه‌ای خاصی وجود ندارد، ولی برخی عوامل، ارتباط قابل ملاحظه‌ای با بروز کهیر دارند که از جمله می ‌توان عوامل زیر را نام برد:

الف- غذا و نوع تغذیه : مواد غذایی مانند گوجه فرنگی ، موز ، توت فرنگی ، کیوی ، بادمجان ، تخم مرغ  و هم‌ چنین برخی از تنقلات به ویژه آجیل (مانند بادام زمینی ) و شکلات و در برخی افراد لبنیات مانند شیر  و افزودنی‌های صنعتی به غذاها، غذاهای دارای مواد نگهدارنده  (مانند کنسروها، سوسیس‌ها، کالباس، مایونز و...)، غذاهای با رنگ‌ های افزودنی، نوشابه ها ، بستنی، آدامس و هم ‌چنین بعضی از غذاهای دریایی مانند ماهی   و میگو  ، از جمله موادی هستند که می‌ توانند زمینه ‌ساز بروز کهیر باشند.

ولی لازم به توضیح است که به ‌طور قطع در همه ی بیماران این مواد غذایی زمینه ‌ساز بروز کهیر نمی ‌باشد.

ب: داروها : برخی داروها مثل آنتی‌بیوتیک ‌ها (مانند پنی‌سیلین)، برخی از داروهای مسکن، داروهای ضدالتهاب مانند آسپرین، برخی از داروهای آرام بخش و خواب‌آور می ‌توانند زمینه ‌ساز بروز کهیر باشند؛مكمل های غذایی، آنتی اسیدها. ویتامین ها و قطره های چشمی و ملیّن ها و شیاف ها نیز ایجاد كهیر می كنند. در صورت ابتلا به كهیر، باید تمامی داروهای مصرف شده، حتی در هفته های اخیر را به پزشك اطلاع داد تا در تعیین علت، راهنما باشد.

لازم به ذکر است به طور قطع در همه ی افراد این داروها باعث بروز کهیر نمی‌ شوند. تقریباً تمامی داروهای تجویز شده توسط پزشك یا داروهای خود درمانی می توانند سبب بروز كهیر شوند .

ج: عوامل عفونی : برخی عفونت‌های تنفسی به ویژه در کودکان، برخی از عفونت‌های باکتریایی و میکروبی و قارچی‌ با بروز حملات کهیر همراه هستند.  دربین بیماریهایی که می توانند باعث کهیرمزمن شوند می توان به عفونتهای مختلف ، بیماریهای تیرویید ، بیماریهای کلاژن واسکولاروبدخیمی ها اشاره نمود . دربین عفونتها می توان از هپاتیت ، منونوکلئوزعفونی، عفونتهای باکتریال سینوسها ، دندانها، کیسه صفرا و دستگاه ادراری نام برد .ازبین داروهای موثردرایجاد کهیرمی توان به آسپیرین وداروهای دیگرضد التهاب غیراستروییدی و انواع آنتی بیوتیکها ازجمله پنی سیلین ها اشاره نمود. البته داروها به دوروش می توانند باعث کهیر شوند یکی از راه ایجاد واکنش آلرژیک مانند آلرژی به پنی سیلین ودیگری ازطریق آزاد سازی مستقیم هیستامین که مدیاتوراصلی کهیر می باشد وآزادسازی این ماده ازسلولها باعث ایجاد علائم کهیرمی گردد. ازجمله داروهایی که با این روش ایجاد کهیرمی کنند می توان به کورار، پلی میکسین و مخدرها اشاره نمود .

 د: عوامل دیگر : از عوامل دیگر می ‌توان به نیش حشرات، برخی محرک های فیزیکی مانند فشار و گرما و نور خورشید اشاره کرد. در كهیر ناشی از آفتاب، ضایعات در محل هایی كه در معرض تابش آفتاب هستند بروز می كنند و ظرف چند ساعت برطرف می شوند. كهیرهای ناشی از سرما در عضوی كه در معرض سرما بوده پیدا می شود. تعریق در افراد جوان باعث كهیرهای كوچك خارش دار می شود كه معمولاً به دنبال ورزش یا اضطراب بروز می کند و ظرف 15 – 10 دقیقه برطرف می گردد. گاه در بعضی افراد، خارانیدن شدید پوست یا تحت فشار قرار گرفتن آن باعث بروز كهیر می شود. تماس با آب صرف نظر از این كه سرد یا گرم باشد، از علل دیگر كهیرهای فیزیكی هستند.

و همچنین به رنگ و بوی لباس و یا مواد شیمیایی روی یک اسباب بازی و یا یک نوع از مداد رنگی ها ؛ و ادوکلن ها و عطر ها و دیگر مواد آرایشی و بهداشتی . و حتی برخی عوامل وراثتی و عملکرد سیستم‌های داخلی ؛ ممکن است در تسهیل و آزاد سازی این ماده (هیستامین) و بروز ضایعات تأثیر داشته باشند. بیماری های داخلی مختلفی ازجمله بیماری های غدد داخلی، بیماری های كبدی، آلودگی های انگلی و ندرتاً بیماری های بدخیم، بایستی در فهرست علل كهیر مدنظر باشند.

کهير درماتوگرافيک (درماتوگرافيسم)

اين نوع کهير به دنبال خاراندن پوست و يا با کشيدن وسيله اي روي پوست ايجاد مي شود و اغلب بدنبال ديگر فرم هاي کهير رخ مي دهد و در 5درصد جمعيت ديده مي شود و اغلب اين افراد از نظر سلامتي خوب هستند. درماگراتيسم ممکن است براي ماه ها يا حتي سال ها طول بکشد.

كهير، كه بدن‌خارش يا تاول نيز ناميده مي‌شود، محدوده‌هايي ورم‌كرده و صورتي رنگ بر روي پوست است.كهيرها ممكن است در شكل‌ها و اندازه‌هاي مختلف ظاهر شوند اما معمولا تقريبا يكسان، با يك محوطه مركزي رنگ‌پريده و برآمده اند كه محدوده‌اي قرمزرنگ دور آن قرار دارد و معمولا مي‌خارند.

كودك شما ممكن است چندين كهير داشته باشد كه پس از چند دقيقه يا چند ساعت از بين بروند وچندتاي ديگر در نقطه ديگري ظاهر شوند. اگر كهير بر روي پوست كودك ظاهر شود ممكن است چند ساعت تا چند روز طول بكشد هرچند امكان آن نيز وجود دارد كه كهيرها براي چند ماه روي پوست باقي بماند. كهيرها شا يع هستند اما واگيردار نيستند.  علت كهیر، خروج پلاسمای خون از مویرگ های كوچك خونی سطح پوست است كه در اثر واسطه های شیمیایی، بخصوص هیستامین رخ می دهد. ترشح هیستامین از سلول هایی به نام ماست سل است. كهیر به طور كلی بسیار شایع است و حدود 20 – 10 درصد افراد حداقل یك بار در طول عمر مبتلا به كهیر می شوند. كهیر به طور معمول ظرف چند روز تا چند هفته بهبود می یابد، ولی در مواردی هم ممكن است سال ها و حتی دهه ها به طول انجامد و مرتباً حملات آن تكرار شود. چنانچه كهیر در نواحی خاصی مثل پلك ها و لب ها بروز كند، سبب تورم می شود كه ممكن است باعث نگرانی بیمار شود، ولی این تورم ظرف 12 تا 24 ساعت برطرف می شود. ولی اگر بیمار دچار مشكل تنفسی یا بلع شود، باید به طور اورژانس تحت درمان قرار گیرد.

علایم‌ شایع‌

امکان‌ دارد علایم‌ زیر در عرض‌ چند ثانیه‌ یا چند دقیقه‌ پس‌ از مواجهه‌ با ماده‌ای‌ که‌ به‌ آن‌ آلرژی‌ شدیدی‌ دارید رخ‌ دهند:

حالت‌ سوزن‌ سوزن‌ شدن‌ یا کرختی‌ اطراف‌ دهان‌

عطسه‌

سرفه‌ یا خس‌خس‌

تورم‌ صورت‌ و دست‌ها

احساس‌ اضطراب‌

نبض‌ ضعیف‌ و سریع‌

دل‌ پیچه‌ در ناحیه‌ معده، استفراغ‌، و اسهال‌

خارش‌ در تمام‌ بدن‌ و اغلب‌ همراه‌ با کهیر

اشک‌ ریزش‌

احساس‌ گرفتگی‌ در سینه‌؛ مشکل‌ در نفس‌ کشیدن‌

تورم‌ یا خارش‌ در دهان‌ یا گلو

تپش‌ قلب

غش‌

از دست‌ دادن‌ هوشیاری‌

 

كهیر حاد

كهیرهایی كه كمتر از 6 هفته از ایجاد آنها می گذرد، تحت عنوان «كهیر حاد» طبقه بندی می شوند. در این نوع كهیر علت معمولاً تشخیص داده می شود. شایع ترین علل كهیر حاد غذاها، داروها و عفونت ها هستند. نیش حشرات نیز می تواند سبب بروز كهیر شود.

كهیر مزمن

كهیرهایی كه بیش از 6 هفته از بروز آنها می گذرد، «كهیر مزمن» نامیده می شوند. تعیین علت این نوع كهیر، اغلب بسیار مشكل است و در تعداد كمی از بیماران می توان علت را تشخیص داد. پزشك برای تعیین علت كهیر، باید سؤالات زیادی از بیمار بپرسد و معاینات متعددی را انجام دهد، ولی با وجود بررسی های زیاد در بیش از دو سوم این بیماران نمی توان علت كهیر را پیدا كرد. معمولا گفته میشه کسانی که دچار کهیر مزمن هستند بهتره این آزمایشات رو انجام بدن.. = شمارش کامل سلولهای خونی- سرعت رسوب گلبولهای قرمز (ESR) - تجزیه ادرار- آزمایش مدفوع از نظر تخم و خود انگل تست ANA- آنتی ژن سطحی و آنتی بادی های مربوط به هپاتیت B و C - آنتی بادی های میکروزومی تیروئید- تستهای جلدی و برای وامنشهای وابسته به IGE - و CH50 - کرایو پروتئین- پروتو پورفیرین پلاسما و گلبولها- بیوپسی پوست

در مان کهیر مزمن :

درمان ایده ال کهیر تشخیص و حذف علت آن است . درمان کهیز مزمن بی د لیل بیشتر علامتی می باشد.

داروها : چگونه بايد كهير را درمان كنم؟

نکته ی مهم در این بیماری ، دقت در شناسایی عوامل زمینه ‌ساز بوده و پرهیز از آن‌ها به منظور کنترل بیماری  می ‌باشد و در سایر موارد که علت زمینه ‌ساز خاصی وجود ندارد، مصرف مناسب داروهای تجویز شده می تواند در برطرف شدن علایم بیماری بسیار موثر باشد. یعنی بهترین درمان كهیر، تعیین علت و حذف آن است. اما این امر بخصوص در كهیر مزمن اغلب میسر نیست، ولی در مواردی كه عللی از قبیل عفونت، غذا، دارو یا عوامل فیزیكی عامل كهیر باشند، با حذف آن عامل كهیر نیز درمان می شود .

اگر فكر مي‌كنيد كودكتان بواسطه آلرژي به حيوان خانگي يا گرده گل‌ها به كهير دچار شده است، او را به حمام ببريد تا ماده آلرژي‌زا تا حد امكان از روي بدن او پاك شود. كمپرس سرد نيز گاهي اوقات مي‌تواند موجب تخفيف ناراحتي كودك شود. همچنين مي‌توانيد كهيرها را با يك توپ پنبه‌اي آغشته به لوسيون كالامين(Calamine)، به آرامي مالش دهيد. از پوشاندن لباس‌هايي به كودك كه در محل كهيرها تنگ و چسبيده باشند، خودداري كنيد. اگر مي‌توانيد علت بروز كهير را شناسايي كنيد، تمام تلاش خود را بكنيد تا كودكتان در آينده مجددا در معرض آن قرار نگيرد. اگر تعداد کهیر کم و به ناحیه ای فقط محدود شده است ؛ می توان از کالامین – دی به علاوه ی یک کورتون ضعیف مثل هیدروکورتیزون  ( hydro cortisone ) استفاده کرد . و اگر اندازه ی آن ها بزرگ تر از 1 سانتی متر باشد و تعداد آن ها نیز بیشتر از 3 عدد باشد ؛ از آنتی هیستامین های خوراکی مثل هیدروکسی زین برای کنترل خارش استفاده کرد .

اگر كودك نشانه‌هاي مشكل تنفسي (از قبيل خس‌خس كردن، سرفه، نفس كم آوردن، يا ورم گلو) دارد يا بيهوش شده است و يا اگر اسهال يا استفراغ شديد دارد فورا برای بستری اقدام می کنیم . اين نشانه‌ها، همراه با كهير، مي‌توانند علامت بروز شوك آنافيلاكتيك باشند: يك واكنش آلرژيك بالقوه كشنده. اگر كودك شما ناراحت است.  با توجه به نقش میانجی هیستامین در بروز خارش و سایر نشانه‌های بیماری، مهم‌ ترین دارو برای درمان کهیر استفاده از مواد ضدهیستامین ( Antihistaminic ) می ‌باشد که با توجه به اشکال مختلف این دارو، در مورد هر یک از بیماران براساس وضعیت بیماری، یک نوع از آن ؛ تجویز می ‌گردد و در برخی موارد مقاوم به درمان از داروهای دیگر نیز استفاده می ‌شود. در اکثر موارد، بیماران به صورت سرپایی درمان می‌ گردند و در موارد شدید که همراه با تورم مجاری تنفسی و احتمال بروز انسداد تنفسی می ‌باشد، بیمار باید در مراکز مجهز و بیمارستان‌ بستری شود تا تحت نظر باشد.

دراکثر مواقع که کهیر در بدن زیاد نمی باشد ؛ نیاز به استفاده از داروهای موضعی نیست و در برخی موارد خنک کردن پوست مانند استحمام با آب سرد می ‌تواند در کاهش خارش تأثیر مثبتی داشته باشد. در صورت بروز یا تشدید کهیر، پرهیز از عواملی مانند مواد غذایی، عوامل عفونی و تماس‌های فیزیکی، سرما و تعریق می ‌تواند بروز کهیر را کنترل کند و در کنترل بیماری تأثیر قابل ملاحظه‌ای داشته باشد. و همانطور که گفته شد ؛ با توجه به نقش میانجی هیستامین در بروز خارش و سایر نشانه‌های بیماری کهیر، مهم‌ ترین دارو برای درمان کهیر استفاده از مواد ضدهیستامین H1 Blocking (آنتی هیستامین) می ‌باشد. در بسیاری از موارد پس از معاینات كامل بیمار، لازم است كه آزمایش های تكمیلی انجام شود تا در صورت امكان علت كهیر تعیین شود، كه البته همیشه این توفیق حاصل نمی شود. چنانچه علت پیدا نشود، درمان طبعاً باعث حذف كهیر خواهد شد. ولی در مواردی كه علت پیدا نشود، كهیر به طور علامتی درمان می شود كه داروهای آنتی هیستامین در رأس درمان های كهیر هستند. آنتی هیستامین ها در صورتی از بروز كهیر جلوگیری می كنند كه به طور منظم مصرف شوند و مصرف آنها صرفاً در زمان پیدایش كهیر تأثیر خیلی زیادی ندارد. البته در مورد مصرف آنتی هیستامین ها، عوارض آنها (از قبیل ایجاد حالت خواب آلودگی) را باید در نظر داشت و در افراد سالخورده كه دچار احتباس ادراری هستند یا بعضی داروهای آرام بخش مصرف می كنند، باید مصرف آنها با احتیاط صورت گیرد. همچنین در زمان حاملگی، بسیاری از داروها ازجمله آنتی هیستامین ها دارای عوارضی هستند كه باید مورد توجه باشند. از تداخل اثر داروها نیز نباید غافل بود و بیماران بایستی داروهای دیگری را كه به علل دیگر مصرف می نمایند، به پزشك یادآوری كنند، چون داروها هم به عنوان عامل كهیر و هم به عنوان تأثیر متقابل روی داروهای آنتی هیستامین مهم هستند. گهگاه در كهیرهای مقاوم، پزشك ممكن است چند نوع آنتی هیستامین را باهم یا به طور متناوب تجویز كند. در موارد حاد و شدید، به ویژه مواردی كه مشكل تنفسی بروز نماید، مراجعه به اورژانس و تجویز «اپی نفرین» یا «كورتیكواستروئید» تزریقی صورت می گیرد. اگر مناطقی که کهیر زده به شدت دچار خارش شده است، می‌ توانید از کمپرس آب سرد برای تخفیف خارش استفاده کنید. هنگامی که کهیرهای پوست ‌بیمار بهبود یافت تا چند روز زیاد فعالیت نکند. فعالیت زیاد موجب افزایش درجه حرارت پوست‌ و عرق کردن آن می‌ شود که می ‌تواند دوباره پوست را تحریک کند. اگر این علایم‌ به‌ هنگام‌ کهیر رخ‌ دهند:  متورم‌ شدن‌ لب‌ها    تنگی‌نفس‌ یا خس‌ خس‌ سینه‌ احساس‌ سفتی‌ یا گرفتگی‌ و خفگی‌ در گلو هرگونه‌ علایم‌ شوک‌ آلرژیک‌. این‌ یک‌ اورژانس‌ است‌ و باید جدی گرفته شود .  ازلوسیونهای ضدخارش مانند کالامین یا داروهای حاوی منتول یا فنول جهت کاهش خارش می توان استفاده نمود . داروهای آنتی هیستامین خوراکی : مانند هیدروکسی زین ، ستیریزین ، لوراتادین ، سیپروهپتادین ، داکسپین، سایمتیدین ، رانیتیدین ؛ دیفن هیدرامین وداروهای مانع آزادسازی هیستامین مانند کتوتیفن ازجمله داروهای خوراکی هستند که دردرمان کهیراستفاده می شوند وبا کنترل وضعیت بیمارمی توان به مقدارمناسب داروبرای هربیمارپی برد . درموارد خیلی شدید وحاد می توان ازداروهای استروییدی تزریقی نیزاستفاده نمود که هیدروکورتیزون کم عارضه ترین این نوع داروها  می باشد . درمورد آنافیلاکسی یا شوک آلرژیک درمان باید درمراکزاوزژانس انجام گیرد که دراین مواقع بهترین دارو اپی نفرین می باشد که دراین مراکزجهت درمان شوک استفاده می شود . درمان کهیرمزمن نیاز به صبروحوصله زیادی ازطرف پزشک وبیماردارد تا بتوان دریک تعامل مثبت وسازنده به بهترین درمان دست یافت وبا توجه به اینکه بیماری کهیردرنهایت خودبخودبهبود یابنده می باشد لذا لازم است درصورتی که پس ازبررسیهای آزمایشگاهی علتی برای کهیرپیدا نشد به بیماراطمینان داد که می توان با داروهای مختلف بیماری را تحت کنترل درآوزد تا درآینده خودبخود بهبود یابد ؛وبا آنکه داروهای مصرفی درمان قطعی بیماری نمی باشند اما قادرند زندگی بدون کهیررا برای بیمار فراهم نمایند .

(Desloratadine 2.5mg/Pseudoephedrine 120mg)  : Aerinaz داروی جدید : " ترکیب یک آنتی هیستامین و دکونژستان همانند Aerinaze برای بیماران با نشانه های آلرژی فصلی همراه با گرفتگی بینی ایمن و موثر است." قرص آنتی هیستامین جدید همراه با فرمولاسیون دکونژستان از سیستم دارو رسانی دولایه استفاده می نماید که در آن آزاد شدن ترکیب پزودوافدرین بصورت مداوم و پیوسته کنترل می گردد. مصرف Aerinaze بصورت دوبار در روز به بیماران در کنترل نشانه های مربوط به بینی و غیر آن کمک می نماید. این نشانه ها شامل پری و گرفتگی بینی، عطسه کردن، آبریزش یا خارش بینی، خارش گوشها یا کام، خارش و اشکریزش یا قرمزی چشم ها هستند. تأیید Aerinaze توسط کمیسیون اروپایی براساس نتایج 4هفته مطالعات بالینی چند مرکزی در گروههای موازی بصورت تصادفی انجام پذیرفت. افراد شرکت کننده شامل 1248 بیمار 12تا78 ساله با رینیت آلرژیک فصلی بودند که 444 نفر آنها قرص های Aerinaze را دریافت نمودند. در هر دو آزمایش خاصیت و تاثیر آنتی هیستامینی Aerinaze در مورد نشانه های رینیت آلرژیک بغیر از گرفتگی بینی بسیار چشمگیرتر از درمان تنها با پزودوافدرین بود. علاوه بر آن تاثیر دکونژستانت Aerinaze در مورد گرفتگی و پر بودن بینی بسیار چشمگیرتر از تاثیر درمان با desloratadine به تنهایی بود. یافته های این مطالعه نشانگر آنند که Aerinaze در درمان گرفتگی بینی، و رهایی از سایر نشانه های آلرژیک فصلی مرتبط با بینی و غیر آن بسیار موثر عمل می نماید . شایعترین عوارض جانبی گزارش شده با Aerinaze شامل بی خوابی، خشکی دهان و سردرد بودند. Aerinaze زمانی تجویز می گردد که خصوصیات آنتی هیستامینی desloratadine و خصوصیات دکونژستانت بینی پزودوافدرین تواماً مورد نیاز باشد .

درباره رینیت آلرژیک :  نشانه های رینیت آلرژیک شامل عطسه کردن، گرفتگی بینی، خارش و آبریزش بینی، خارش، قرمزی و آبریزش از چشم می باشد. این نشانه ها می تواند روی فعالیت شخص در محل کار، خانه، مدرسه و حتی در تعطیلات تاثیر گذار باشد. همچنین مجموعه ای از شواهد بیانگر این موضوع هستند که رابطه ای بین آلرژی ها و سایر شرایط تنفسی از  قبیل آسم وجود دارد. مطالعات حاکی از آنند که این نشانه ها در صبح شدت بیشتری می یابند. مطالعات همچنین نشانگر آنند که اگر چه آلرژیها مکرراً توسط خود فرد تشخیص داده می شود لیکن بیماران معمولاً به پزشکان به منظور اداره درست و مناسب این نشانه ها تکیه می کنند.بر طبق سازمان آلرژی جهانی(WAO)، حدوداً در هر سال 20 بیلیون دلار برای رینیت آلرژیک در کل جهان هزینه می شود. که این هزینه ها شامل داروها، غیبت از محل کار و مشاوره با پزشک است.

دربارهAERINAZ :  AERINAZ (DESLORATADINE 2.5mg/Pseudoephedrine 120mg) قرص هایی هستند که بصورت متعادل ماده موثره را آزاد می نمایند و باعث رهایی از نشانه های رینیت آلرژیک فصلی همراه با گرفتگی بینی به مدت 12 ساعت می گردند این قرص در افراد 12 ساله و سنین بالاتر مورد استفاده قرار    می گیرد. به دلیل ترکیب پزدوافدرین در قرص های AERINAZE، این قرصها در بیمارانی که به ترکیب desloratadina، Loratadine، Pseudoephedrine یا هرگونه ترکیب دیگری در این محصول حساس می باشند، ممنوع است. مصرف این دارو در بیمارانیکه داروهای قلبی و فشار خون دریافت می نمایند همچنین بیماران با گلوکوم زاویه باریک و کسانی که در ادرار کردن دچار مشکل شده و لوله های ادراریشان مسدود است نیز ممنوعیت دارد.این مورد در بیماران مبتلا به فشار خون، بیماران قلبی، کسانیکه سابقه حمله قلبی دارند یا دارای پرکاری تیروئید می باشند نیز صادق است. همچنین بیمارانیکه ترکیبات مهارکننده مونوآمینواکسیداز استفاده می نمایند نباید تا 14 روز پس از قطع این داروهای AERINAZ استفاده نمایند.بیماران دارای فشار خون بالا، بیماران دیابتی، قلبی و بیماران مبتلا به برونکواسپاسم یا بزرگی پروستات نیز قبل از مصرف ابتداً باید از نظر پزشک خود در این خصوص مطلع گردند. در مورد مصرف همزمان AERINAZ همراه با سایر آنتی هیستامینها یا دکونژستانت ها باید آگاه باشید زیرا اثرات ترکیبی این داروها روی سیستم قلبی/عروقی ممکن است زیانبار باشد. بیشترین اثرات جانبی گزارش شده با AERINAZ شامل بی خوابی، خشکی دهان و سردرد می باشند.

درباره AERIUS : AERIUS (desloratadine) آنتی هیستامینی است که برای درمان نشانه های رینیت آلرژیک متناوب یا ادامه دار و درمان کهیر ایدیوپاتیک مزمن (کهیر با دلایل بروز ناشناخته) بکار می رود. این دارو برای مصرف در افراد 12 ساله و سنین بالاتر به تایید رسیده است. قرصهای AERIUS و محلول خوراکی آن برای درمان نشانه های رینیت آلرژیک و کهیر مزمن ایدیوپاتیک در کودکان 1ساله و سنین بالاتر به تأیید رسیده و مورد استفاده قرار می گیرد.شایعترین عوارض جانبی ناشی از این دارو در بزرگسالان و نوجوانان دارای رینیت آلرژیک و کهیر مزمن ناشناخته خستگی، خشکی دهان و سردرد می باشند. در مطالعات بالینی در جمعیت کودکان(کودکان 6ماهه تا 11 ساله) بطور کلی وقوع تاثیرات جانبی در بچه های 2تا11 ساله در هنگام مصرف شربت AERIUS با گروه پلاسبو مشابه بود در نوزادان و کودکان نوپا در سنین 6ماهه تا 23 ماهه شایعترین اثرات جانبی ایجاد شده، اسهال، تب و بی خوابی بودند.تحقیقات نشاندهنده تاثیرات قدرتمند  AERIUS در رهایی از نشانه های آلرژیک در ابتدای روز بودند. در مطالعه ای که بر روی 346 بیمار مبتلا به رینیت آلرژیک فصلی با علایم ملایم تا شدید صورت پذیرفت این نکته مشخص گردید که بیمارانیکه از AERIUS استفاده می نمودند پیشرفت چشمگیری را در نشانه های صبحگاهی برای علایم مربوط به بینی و غیر آن در مقایسه با پلاسبو از خود نشان دادند. مطالعات حاکی از آنند که AERIUS در پایان یک دوره درمانی تاثیرات بارزی را در خود نشان می دهد .

داروهای اورژانس بیماری کهیر حا د :

آدرنالین (اپی نفرین  Epinphrine) مقلد سمپاتیک (سمپاتومیمتیک)  : احیاء قلبی ریوی ، آلرژی و کهیر ، شوک ناشی از حساسیت دارویی ( آنافیلاکسی ) . همچنین از اپی‌نفرین به علت اثر منقبض کننده عروقی در بی حس کننده‌های موضعی برای افزایش اثر بی‌حسی استفاده می‌شود. چون آدرنالین، عروق خونی را تنگ می‌کند از آن برای کنترل خونریزی در جراحی استفاده می‌کنند و با افزودن آن به داروی لیدوکائین مدت بی حس موضعی طولانی تر می‌شود. اپی نفرین با تحریک گیرنده‌های آلفا و بتای سمپاتیک موجب انقباض عروقی پوست ، افزایش ضربان قلب ، انبساط عضلات صاف مجاری تنفسی ، گشادی مردمک و افزایش قند خون می‌شود.اپی نفرین یک محرک قوی قلبی است. گیرنده‌های بتا-۱، بتا-۲، بتا-۳ و آلفا در قلب وجود دارند. اثر اپی‌نفرین با تاثیر مستقیم روی گیرنده‌های بتا-۱ میوکارد و سلولهای ضربان‌ساز است. جذب زیرجلدی آن سریع است (چند دقیقه). جذب عضلانی کمی بیشتر طول می‌کشد. متابولیسم آن کلیوی است. گشاد کننده برونش - باعث افزایش فعالیت عصب سمپاتیک شده و در نتیجه فعالیت قلب را افزایش داده و با تنگ کردن عروق ،  افزایش فشار خون را بدنبال دارد – مورد مصرف : شوک آنافیلاکسی (حساسیت دارویی-غذا- نیش حشرات- آلرژی)- آسم و اسپاسم برونش- ایست قلبی . عوارض : استفراغ-افزایش ضربان قلب-ضعف و تعریق- لرزش دست . آتروپین : آنتی کولینرژیک - دارای اثرات ضد برادیکاردی  می باشد و افزاینده برادی آریتمی   محسوب میشود . موارد مصرف : بهبود اسپاسم معده و روده ای و قولنج کلیوی و صفراوی- در کاهش ضربان قلب و سکته قلبی- شل کننده عضلانی ،براي‌ كاهش‌ ترشحات‌ بزاق‌ وترشحات‌ دستگاه‌ تنفسي‌ پيش‌ از بيهوشي‌، براي‌ جلوگيري‌ از براديكاردي‌ و ايست‌سينوسي‌ ؛ و به‌عنوان‌ پادزهر در مسمومیت با سموم‌ گیاهی کاربرد دارد .

این آمپول را زمانی استفاده می کنیم که بچه و یا فرد بالغ یا وارد شوک آنافیلاکسی شده است و یا ترس از آن داریم که بطور نزدیک وارد شوک خواهد شد . و در این صورت دارو را زیر جلدی ؛ یک خط سرنگ انسولین به ازای هر کیلو گرم استفاده می کنیم و اگر فشار خون شدیداً افت پیدا کرده باشد ؛ این دارو را از طریق وریدی نیز استفاده می کنیم .

Amp  Hydrocortisone   هر 6 ساعت نصف آمپول عضلانی

Amp  chlorpheniramine  هر 6 ساعت نصف آمپول عضلانی + قرص هیدرکسی زین و یا بهتر است از قرص prednisolone Forte   5 میلی گرم / با دوز 40 میلی گرم در روز اول و از روز دوم هر روز 5 میلی گرم اضافه شود . برای قطع این دارو ؛ tapering  می کنیم . و می توان از کرم  Bioderma ؛ که کمی گران است برای مالش روی کهیر استفاده کرد .

Calamine – D + betametasone oint   به صورت ترکیب رو زانه 2 تا 3 بار روی مواضع کهیری مالیده شود . البته در کهیر حاد بهتر است از استروئید موضعی استفاده نشود .

داروهایی‌ مثل‌ آمینوفیلین، کورتیزون، یا آنتی هیستامین ها، که‌ پس‌ از آدرنالین تزریق‌ می‌شوند، جلوی‌ بازگشت‌ علایم‌ حاد را می‌گیرند .

آنافیلاکسی :

 آنافیلاکسی‌ (شوک‌ آلرژیک‌) عبارت‌ است‌ از یک‌ پاسخ‌ آلرژیک‌ شدید سیستمیک به‌ داروها و بسیاری‌ از مواد آلرژی‌زای‌ دیگر که‌ زندگی‌ فرد را به‌ خطر می‌اندازد. آن‌ دسته‌ از واکنش‌های‌ آلرژیکی‌ که‌ تقریباً بلافاصله‌ رخ‌ می‌دهند معمولاً شدیدترین‌ هستند. فرد با علائم دیسترس تنفسی ؛ خارش شدید ؛ کهیر و تورم مخاطی ؛ اختلالات گوارشی ( تهوع و استفراغ ؛ دل درد ؛ اسهال ) و کلاپس عروقی ؛ ممکن است خود را نشان دهد . آنتی سرم ها ؛ هورمون ها ؛ گرده ی گیاهان ؛ زهر ( زنبور و عنکبوت و یا مار ... ) مواد غذایی ؛ داروها ( مخصوصاً آنتی بیوتیک ها ) ترکیباتی که برای آزمایشات تشخیصی بیمار تزریق می گردد ؛ از شایعترین علل آنافیلاکسی می باشد .

 درمان :

یک رگ می گیریم و مایعات را برقرار می کنیم . نرمال سالین 20 سی سی بر هر کیلو وزن بدن

برقراری راه هوایی در صورت لزوم  ( Tracheostomy  )

اکسیژن 100 %

اپی نفرین یک در هزار ؛ 3/0 تا 5/0 سی سی  خط سرنگ انسولسن به ازای هر کیلو گرم ( زیر جلدی )

آمپول دیفن هیدرامین 50 تا 80 میلی گرم بر وزن بدن ( هر کیلو گرم ) ؛ به صورت عضلانی و یا وریدی ؛ یا آمپول کلرفنیرامین مالئات 10 تا 20 میلی گرم ؛  وریدی

آمپول هیدروکورتیزون 100 میلی گرم ؛ وریدی

Volume expanders  تا زمانی که فشار خون بالا بیاید و ادرار بیش از 30 سی سی در ساعت شود .

اپی نفرین یک در 50000 وریدی  Infusion  ؛ تا برطرف شدن هیپو تنشن .

آمپول آمینوفیلین 250 تا 500 میلی گرم وریدی برای برونکو اسپاسم ؛

H1 بلاکر ها :

Cetirizine  / نسل دو آنتی هیستامین ها / 5 ؛ 10 قرص و شربت 5 میلی گرمی / رینیت فصلی  - رینیت آلرژیک پایدار – کهیر مزمن *** / اثرات خاصی روی CNS و کولینرژیک ندارد . لذا در افرادی که نباید خواب آلودگی داشته باشند و یا از داروهای مؤثر بر روی مغز استفاده می کنند ؛ می توان استفاده کرد .

Chlorpheniramine / 4 ؛ 8 ؛ میلی گرمی قرص و شربت 2 میلی گرمی و آمپول 10 میلی گرمی / رینیت و حساسیت ** / این دارو را باید با احتیاط زیاد با داروهایی که اثراتی روی CNS  دارند و با عث خواب آلودگی می شوند ؛ مصرف کرد . از عوارض این دارو ؛ خشکی دهان است که می توان از آدامس و یا شستشوی مکرر دهان بهره جست . این دارو به همراه داروهایی که مهار کننده ی منو آمین اکسیداز هستند نباید استفاده شود . این داروها اثرات آنتی کولینرژیک را طولانی می کنند . ( آنتی هیستامین ها ؛ هالوپریدول ؛ فنوتیازین ها ؛ ضد افسردگی ها ؛ خواص آنتی کولینرژیکی دارند ) . از عوارض این دارو هیپوتانسیون است . این دارو را معمولاً زیر 6 سال نمی دهیم .

Clemastine  / 1 میلی گرم قرص و 2 میلی گرم آمپول / رینیت ؛ علائم آلرژی ؛ کهیر و آنژیوادم ** / این دارو به همراه داروهایی که مهار کننده ی منو آمین اکسیداز هستند نباید استفاده شود . از عوارض این دارو ؛ خشکی دهان است که می توان از آدامس و یا شستشوی مکرر دهان بهره جست . در مدت زمانی که از این دارو استفاده می شود با احتیاط زیاد و با فاصله باید از داروهایی که مضعف سیستم اعصاب مرکزی هستند استفاده کرد و نباید هم زمان با این داروها استفاده شود . این دارو را معمولاً زیر 6 سال نمی دهیم .

Cyproheptadine / 4 میلی گرم قرص / آلرژی خارش و کهیر * / این دارو را معمولاً زیر 2 سال نمیدهیم . این دارو ممکن است خشکی دهان بدهد .

Diphenhydramine / 25 میلی گرم قرص و کپسول ؛ 12.5 میلی گرم الیگزیر و 50 میلی گرم آمپول/ رینیت آلرژیک ؛ آلرژی به واکنش های محصولات خون و پلاسما ** / این دارو را معمولاً زیر 2 سال نمیدهیم .

Fexofenadine / نسل دو آنتی هیستامین ها / 60 ؛ 120 ؛ 180 قرص / رینیت آلرژیک فصلی ؛ کهیر مزمن ایدیوپاتیک ؛ در کودکان زیر 6 سال   نمی دهیم ** *( نام تجاری =  Sed off  60 میلی گرمی ) این داروباید با غذا خورده شود .

Hydroxyzine  / 10 و 25قرص و 10 شربت / کهیر و خارش ** / این دارو را می توان در کهیر ژنرالیزه و یا کهیر بزرگ ؛ حتی در شیرخواران هم داد . در سطح  CNS فعالیت دارد و با هیستامین برای اتصال با گیرنده های H1  رقابت می کند .

Ketotifene / 1 میلی گرم قرص و شربت /  رینیت آلرژیک و کنژکتویت آلرژیک ** /

Levocetirizine / 5 میلی گرم قرص / رینیت آلرژیک فصلی ؛ کهیر مزمن ایدیوپاتیک / زیر 6 سال معمولاً     نمی دهیم . گیرنده های محیطی H1  را مهار می کند و بر فعالیت مرکزی و CNS اثری ندارد و یا خیلی کم است / دفع کلیوی .

Loratadine  / نسل دو آنتی هیستامین ها /10 میلی گرم قرص و 5 میلی گرم شربت / رینیت آلرژیک فصلی و کهیر مزمن ایدیوپاتیک / در دوران شیر دهی نمی دهیم . ** / در کودکان زیر 6 سال هم نمی دهیم / این دارو آنتاگونیست گیرنده های H1  محیطی است / در اختلال عملکرد کبدی نمی دهیم ؛ چون متابولیسم کبدی را تا حدودی مهار می کند / دفع از طریق ادرار و مدفوع میباشد .

Promethazine / 25 قرص و شربت 5 میلی گرمی وآمپول 25 و 50 دارد / رینیت و علائم آلرژی / در نوزادان و صرع نمی دهیم ؛ و بهتر است زیر دو سال هم ندهیم / این دارو از مشتقات فنوتیازین ها است لذا با دارو هایی که خواص آنتی کولینرژیکی دارند خیلی با احتیاط و بافاصله باید داده شود . پرومتازین رفلکس سرفه را مهار می کند و باعث غلیظ شدن ترشحات برونش ها می شود . از عوارض این دارو ؛ خشکی دهان است که می توان از آدامس و یا شستشوی مکرر دهان بهره جست .

Antihistamine Decongestant  / ترکیب کلرفنیرامین و پسودو افدرین / رینیت آلرژیک ؛ احتقان بینی و آبریزش

Pseudoephedrine  / قرص و کپسول و شربت 30 میلی گرمی / ضداحتقان بینی / زیر دو سال معمولاً نمیدهیم

تعاریف :

داروهای آنتی کولینرژیک ؛ اثرات استیل کولین را در محل تماس عصب با عضو مربوط به آن بخصوص در عضلات صاف و غدد ترشحی مهار می کند . مثلاً از اسپاسم عضلات صاف احشاء گوارشی جلوگیری می کنند ؛ پس می شوند آنتی اسپاسمودیک گوارشی . ( مصرف آنتی اسید ها اثرات آنتی کولینرژیکی را کاهش می دهند ) .

داروهای آنتی کولینرژیکی : آتروپین ؛ بلادونا پی بی ؛ بنز تروپین ( ضد پارکینسون ) ؛ بی پری دین ؛ کلیدینیوم سی ؛ سیکلوپنتولیت ؛ دی سیکلومین ؛ گلیکوپیرونیوم ؛ هوماتروپین ؛ هیوسین ؛ پرو پانتلین ؛ اسکوپولامین ؛ تیوتروپیوم   ( آنتی کولینرژیک طولانی اثر ) ؛ تری هگزیفنیدیل ؛ تروپیکامید .

داروهای فنوتیازینی : کلرپرومازین ؛  پرفنازین ؛ پرومتازین ؛ تی اتیل پرازین ؛ تیوریدازین ؛ تری فلو پرازین ؛

داروهای مهار کننده ی منوآمین اکسیداز : ایزوکاربوکسازید ؛ موکلوبماید ( ضد افسردگی ) ؛ سلگی لین ( ضد پارکینسون ؛ ترانیل سیپرومین ؛ ) مصرف هم زمان این داروها با Fluvoxamine  که مهار کننده ی باز جذب سرتونین است و برای اختلال وسواسی اجباری  ( OCD )  استفاده می گردد ؛ ممنوع و کنتراندیکه است ؛ حد اقل باید دو هفته بین مصرف شان فاصله باشد .

آدرنرژیک ؛ یعنی گشاد کننده ؛ افزایش دهنده ؛ محرک ؛ و در عروق چشمی و داخل بینی؛  تنگ کننده ی عروق است . یعنی می شوند : ضد احتقان .

نسل دو آنتی هیستامین ها تأثیر چندانی در کاهش عوارض بیماری عفونی URI که علت آن ها ویروس ها هستند ندارند .

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

آنژیوادم

آنژیوادم ( Angioedema ) عبارت است از ادم پوست، بافت بافت زیر جلدی ؛ مخاط و زیر مخاط. آنژیوادم بسیار شبیه کهیر است ولی بافتهای عمقیتری را درگیر می‌سازد. در گذشته به آن ادم آنژیونوروتیک نیز می‌گفتند. کهیر و آنژیوادم در اثر یک واکنش آلرژیک با واسطه IgE نسبت به یک آلرژن که باعث تحریک ماست سل ها در پوست شده است رخ می دهد . واسطه های التهاب زا مثل هیستامین ؛ لکوترین ؛ فاکتور فعال کننده ی پلاکت ؛ پروستا گلاندین ها ؛ که از ماست سل ها ترشح می شوند هستند . عوامل زیادی باعث آزاد شدن این واسطه های التهاب زا می شوند . این واسطه ها از بازوفیل ها هم آزاد می شوند . آزاد شدن این واسطه ها باعث اتساع عروق و نشت مایع از عروق و خارش می گردد . ماست سل ها در پوست هم هستند . بازوفیل ها هم که در گردش خون وجود دارند ؛ در بافت های تحریک شده تجمع پیدا می کنند و واسطه هایی شبیه به ماست سل ها را از خود آزاد می کنند . مقدار هیستامین در پوست کسانی کهدچار تحریک شده اند بیشتر می باشد . و راحت تر نیز آزاد می شوند . البته فعال شدن ماست سل ها همیشه به واسطه ی  IgE نمی باشد ؛ دیگر تحریکات ایمونولوژیک و غیرایمونولوژیک فیزیکی و شیمیایی باعث تحریک ماست سل ها و بازوفیل ها می شوند . آنافیلاتوکسین ها 

بیماریزایی

اغلب بیماری به دلیل حساسیت (مثلا به گرده گل، نیش حشرات و یا برخی مواد غذایی) ایجاد می‌شود ولی ممکن است عارضه جانبی برخی از داروها از جمله مهارکننده‌های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین (ACE inhibitors) ویا ارثی ( اتوزومال غالب ) باشد.

 علائم بالینی

معمولا صورت ؛ لبها ، دهان و زبان در عرض چند دقیقه تا چند ساعت متورم می‌شوند. گاه دست ها ، حلق و دستگاه گوارش نیز درگیر می‌شوند . ممکن است ادم همراه با خارش باشد .

درمان

اگر آنژیوادم در حلق و مسیر راههای هوایی اتفاق بیفتد به دلیل احتمال انسداد تنفسی یک اورژانس پزشکی است. درمان با لوله گزاری تراشه  (انتوباسیون ) ، اپی نفرین ، کورنیکواستروئید و پلاسمای تازه منجمد شده (FFP) است.